Liefde en gecenterd zijn, is één fenomeen, niet twee. Als je liefde hebt gekend, kun je niet anders dan gecenterd zijn.
Liefde betekent dat jij je op je gemak voelt met het hele bestaan. Het kan via een geliefde zijn, het kan via de Meester zijn. Het kan gebeuren door een vriend. Of het kan eenvoudig direct en onmiddellijk gebeuren, met de zonsopgang, met de zonsondergang. Precies de ervaring van liefde zal je gecenterd maken. Dit is de hele filosofie van de devoties geweest alle eeuwen door. Liefde is haar wetenschap; gecenterd zijn is het resultaat.
Maar er zijn mensen, en er zijn slechts twee soorten mensen: die een dominante redenering, logica hebben. Hun hart is onderontwikkeld. En er zijn mensen wiens hart in bloei is en nu werken met de rede, de rationaliteit als dienaren van het hart. De ellende van de mens is dat hij het onmogelijke probeert te doen: hij probeert het hart te dwingen om de mind te dienen, wat onmogelijk is. Hierdoor ontstaat je verwarringen...