Ten eerste, iedereen heeft enig werk nodig, enige creativiteit, het gevoel dat hij nodig is. Dit is een van de meest essentiële psychologische noden van de mens, nodig te zijn. Het moment dat je voelt dat je niet meer nodig bent, begint er plotseling iets in je te dood te gaan, binnenin begin je ineen te krimpen, alsof de wil om te leven al zijn kracht, energie en hoop heeft verloren. Morgen is er niets anders dan duisternis.
En de persoon die nutteloos voor de maatschappij is geworden, dat is wat pensionering is…. We maken het zo mooi als we kunnen door een mooi zakhorloge te geven, om het te vieren – het is gewoon een dekmantel. De werkelijkheid is, we maken van die persoon 'n buitenstaander: “Jij bent niet langer nodig, jouw werk is beëindigd. Nu gaan jongere mensen, met meer diploma’s, betere diploma’s die de laatste wetenschappelijke ontwikkelingen kennen, je plaats innemen. Jij bent niet meer op de hoogte.”